کفش طبی به طور عمده باید راحت باشد. باید کفش های طبی بتوانند عوارض موجود در پاها را برطرف کنند و تا حد زیادی کمک کننده برای رفع آسیب های رسیده به پا باشند. برای اینکه خود را با در قالب خریدار حرفه ای کفش ببینیم لازم است با خصوصیات منحصر به فرد و عمده انواع کفش طبی آشنا شویم و آنها را در حد نیاز برطرف نماییم.
در خرید عمده کفش این موضوع حساسیت بیشتری ایجاد می کند و هر چه بیشتر باید به آن پرداخته شود.
کفش طبی راحت در انواع مختلف به طور عمده به بازار عرضه می شود. در این عرضه و تقاضای موجود مشاهده می شود تعداد زیادی از کفش های طبی استانداردهای لازم و کافی را ندارند و تنها راحتی ظاهری برای پاها فراهم می کنند. برای رفع این مشکل طراحان و تولیدکنندگان باید هر چه بیشتر و بهتر تلاش نمایند.
کفش طبی:
کفی کفش طبی باید از استحکام کافی برخوردار باشد و بتواند شوک وارده به کف پا را جذب کند. به طور کلی، نیرویی که در حال راه رفتن از زمین و کف پا به بدن منتقل میشود، معمولا حدود دو برابر وزن بدن است. پوشیدن کفشهایی با پاشنه یا کفیای از جنس چوب یا MDF، به هیچوجه توصیه نمیشود؛ حتی اگر چنین کفشهایی با ادعای طبی بودن به فروش برسند. جنس چوب و MDF (ام دی اف) میتواند به سرعت پاشنه پا را آزار دهد و باعث ایجاد درد در این ناحیه شود. در حالی که پوشیدن کفشهایی با پاشنه و کفیهایی با خاصیت الاستیکی، به هیچوجه پاشنه و کف پا را آزار نمیدهد. کفش طبی مناسب باید کاملا اندازه پا باشد، نه تنگتر و نه گشادتر. اگر کفش شما بیش از حد تنگ باشد یا پاهایتان را فشار دهد، خونرسانی در ناحیه پا مختل خواهد شد. ایجاد نقاط فشاری و زخم ناشی از آن هم میتواند از دیگر عوارض پوشیدن کفشهای طبی یا غیرطبی تنگ باشد.
a
