صادرات انواع پارچه پیراهنی چهارخانه که بیشتر به کشور عراق انجام می شود، را اکثرا شرکت های بازرگانی به عهده می گیرند.
هفته گذشته بابت یکی از برنامه هایی که در رابطه با بررسی بازار قزاقستان داشتیم، با یکی از مشتریان قدیمی تماسی داشتم و از او خواستم تا در رابطه با بازاری که پارچه های چهارخانه پیراهنی می تواند داشته باشد برایم آنالیز هایی را ارسال کند و کلیه کارهایمان را به عهده بگیرد.
اول گفت باید هزینه ارسال نمونه را خود به عهده بگیرید، که از دید من هیچ مشکلی نداشت طبیعتا منی که قصد دارم پارچه خود را وارد کشور دیگری کنم باید هزینه کالیته و کاتالوگ آن را به عهده بگیرم، اما در رابطه با اینکه بیان کرد که هزینه کل تبلیغات و بازاریابی که در کشور مقصد انجام می شود به عهده خود ما خواهد بود کلی ابهام برایم به وجود آمد.
من تولیدکننده ممکن است از این راه نتیجه ای نگیرم و فقط پول خرج کردم، فروشنده و صادرکننده اصلی باید تضمین بازار کشور مقصد را برایم انجام دهد و پارچه را داخل کشور از من درب کارخانه تحویل گرفته و سپس انجا به فروش برساند وگرنه قرار به خرج کردن باشد که یکی از نیرو های فروش خود ما نیز می تواند بازاریابی را انجام دهد.
صادرات وقتی معنای واقعی خود را می گیرد که بازار کشور مورد نظر و تقاضای تولیدکننده را کامل بشناسد و به قول بازاری ها مشتری را داخل تنور داشته باشد یا حداقل در این رابطه مذاکرات اولیه را انجام داده باشد تا خیلی زود معامله جوش خورده و طرفین به سود مورد نظرشان برسند.
برنامه ریزی برای صادرات بر روی کاغذ ساده و خیلی راحت است در حالیکه در وحله عمل بین حرف و اجرا کردن آن فرق زیادی هست.
اجازه دهید صادرات محصولتان را کسی به عهده بگیرد که بازار داخلی را در مشت داشته باشد تا بتواند در مذاکره با خارجی ها برنده میدان شود.
