عرضه کفش به طور عمده و کشوری انجام می شود. در مراکز اصلی و تولیدات عمده کفش تهیه می شود و بعد به دست خریداران می رسد. عرضه کفش در سراسر ایران بزرگ به صورت کفش های تولید داخل و کفش های وارداتی انجام می شود.
عرضه کفش می تواند استانی و یا کشوری باشد. می تواند در حجم عمده و یا خرد باشد. کفش در زمان های گذشته، محصولی نرم، سبک، راحت و با کیفیتی مرغوب بود اما تولید کفش در ایران و جهان، بعد از صنعتی شدن، سمت و سوی دیگری را در پیش گرفت. امروزه هم با واردات انواع و اقسام کفش‌های موسوم به کفش چینی قضیه حساس تر شده است.
عرضه کشوری کفش ایرانی:
کفش‌های موجود در بازار تهران در حال حاضر به دو دسته وارداتی و تولید عمده کشوری تبدیل شده‌اند که به طور عمده در بخش کفش‌های مجلسی و کفش‌هایی که روزانه با آنها سر و کار داریم بازار میان خارجی‌ها و داخلی‌ها رقابتی شده اما در بخش کفش‌های ورزشی تقریبا ایران حرفی برای گفتن ندارد. با توجه به کیفیت بالای کفش‌های کشوری و ایرانی بسیاری از فروشندگان معتقدند هرگز نمی‌توان تولیدات عمده ایرانی را با تولیدات کشورهای دیگر مقایسه کرد. در این هنگام است که عرضه عمده و کشوری کفش در کشور رونق خوبی پیدا می کند و قابل اتکا خواهد شد.
