لباس کار به عنوان یکی از وسایل استحفاظی فردی مطرح می باشد و کلیه کارکنان باید با لباس کار مناسب محل کارشان در آنجا حضور بعمل آورند.
معمولاً لباسکار به عنوان یک پوشش سراسری تنه، دست و پاها را در مقابل شرایط محیطی حفاظت می کند. ساده ترین شکل لباسکار در دو فرم ظاهری بلوز و شلوار یا کاپشن و شلوار (دو تکه) و نوع یکسره (بیلرسوت) می باشد.
جنس لباسکار از جنس الیاف طبیعی (پلی استر پنبه) و یا درصدی الیاف طبیعی و مصنوعی (فیلامن ویسکوز) و در مواردی تماماً از الیاف شیمیایی و صنعتی تولید می شود. بدیهی است هر چه الیاف بکار رفته شده در پارچه طبیعی تر باشد، تبادل حرارتی آن آسانتر و لباس به اصطلاح خنک تر است.
منبع:ایمن سلیم
