ابزار و لوازم خیاطی صنعتی که جهت تولید انبوه پوشاک به کار می رود برای اینکه بورس به حساب بیاید باید باکیفیت بوده و ارزش پولی قابل قبولی نیز داشته باشد.
یک تولید کننده لباس در درجه اول به دنبال لوازم اولیه ای است که کیفیت مورد نظر او را تامین کرده و متناسب با همین خصوصیت پول پرداخت کند. حتی ممکن است برای رسیدن به این هدف عمده فروشی های متعددی را از نظر بگذراند.
این فرد می خواهد در بازار مانده و با رقبای خود دست و پنجه نرم کند. بنابراین تولید یک محصول باکیفیت و با قیمت مناسب اولین برنامه او خواهد بود.
زیرا در شروع کار که یک واحد تولیدی در میان مشتریان شناخته شده نیست، ابزاری تشویقی لازم است تا مردم حاضر به خرید شوند. زمانی که برند جا افتاد می توان تغییراتی به وجود آورد.
در مورد فروشگاه های توزیع لوازم خیاطی مورد نیاز دوخت پوشاک هم همین قضیه صدق می کند. یعنی صاحبان واحد ها عمدتا مایل به خرید از مراکزی هستند که اهداف گفته شده در ابتدای متن را تامین نمایند.
