یکی از مانتوهایی پرطرفدار و خنک در بین دختران نوجوان و جوان، مانتوهای لی می باشد که در رنگهای آبی روشن، آبی تیره تا سرمه ای عرضه می شوند.
مانتو “جین” در ایران به نام “لی” شناخته می شود. پارچه ای که در تهیه این کالا استفاده می شود “دنیم” نام دارد. دنیم نوعی پارچه کتان است که بافتی ضخیم و راه راه دارد و برای دوخت شلوار های جین به کار می رود. امروزه علاوه بر شلوارهای جین که از ابتدا به وجود آمد و همچنان تقاضای زیادی برای آن وجود دارد، پیراهن، دامن، سارافون و مانتو جین نیز از بازار خوبی برخوردار است. و علاوه بر آن کارهایی که روی پارچه های جین انجام می گیرد، به شکل طرح ها، هاشور ها، پارگی های کوچکی در نقاطی از پارچه و یا طرح های رنگی مثل گل در حاشیه یا جیب لباس باعث تنوع بخشیدن به این نوع کارها می شود.
تاریخچه “جین”
دو مهاجر، به نام های لوی استراوس و ژاکوب دیویس با استفاده از پارچه کتانی، قیطان و نوعی پرچ فلزی، دوست داشتنی ترین و محبوب ترین پوشاک در بین مردم را به وجود آوردند.
چرا پارچه “جین” آبی رنگ است؟
در اواخر قرن نوزدهم، که هنوز رنگهای مصنوعی ابداع نشده بود، برای رنگ کردن پارچه، از رنگ های طبیعی استفاده می شد. از این میان رنگ نیلی در بین مردم طرفدار بیشتری داشت چون دیرتر کثیف می شد و برای محیط کار مناسب انتخاب مناسبی بود . به همین دلیل رنگ آبی روی پارچه های جین باقی ماند.
از سال 1950 شلوارهای جین با تبلیغات تلویزیونی بین نسل جوان رایج شد. پس از آن انواع مختلفی از این پارچه هاب به بازار آمد و رواج زیادی پیدا کرد.
امروزه مانتوهای جین کاربرد زیادی هم در مانتوهای بچه گانه دارد و هم در مانتوهای بزرگسال.
