ویترین مغازه های مانتو فروشی و صفحات مجازی فروشگاه های اینترنتی پر است از انواع مدل ها و طرح های زیبا و رنگارنگ مانتوهای بچه گانه و دخترانه. در این هیاهوی عرضه انواع مانتوهای متنوع، باید با آگاهی و هوشیاری کامل انتخاب کرد.
تا به حال به این مساله فکر کرده اید که واژه مانتو از کجا آمده و چرا به صورت پوشش ملی و گسترده بانوان ایرانی درآمده است. مانتو واژه ای فرانسوی است و به معنی لباس گشادی است که روی لباس های دیگر پوشیده می شود و برای مجالس مهمانی زنانه طراحی و دوخته شد. قصد طراحان این لباس، این بود که لباس جایگزینی برای کت و دامن های بلند زنانه طراحی کنند. خلق و طراحی این لباس در قرن هفدهم شکل گرفت. در اوایل قرن هجدهم این نوع لباس بیشتر شکل اداری به خود گرفت و تبدیل به یک پوشش رسمی شد و برای اولین بار به عنوان لباس فرم در دادگاه ها مورد استفاده قرار گرفت. کم کم با تغییرات چشمگیری که در صنعت مد به وجود آمد اینگونه لباس های سنتی به فراموشی سپرده شد. تاریخچه ورود مانتو به ایران
در سالهای قبل از انقلاب صنعت مد در ایران فعال بود ولی پس از انقلاب 1357 در ایران، فرهنگ پوشش در ایران دچار تحولات زیادی شد. لباس زنان در این دوران به مانتو و چادر و لباس مردان به پیراهن های ساده و شلوارهای پارچه ای گشاد تغییر یافت.
امروزه دوباره صنعت مد رونقی تازه یافته است و طراحان لباس با اقتباس از مدلهای سنتی و غربی، و آموزش های کلاسیک و دانشگاهی بازار یکنواخت پوشاک را جانی دوباره بخشیده اند و مانتوهای ساده دیروز، امروزه با نقش و نگارهای مدرن تا سنتی و مدل های هنری در سبک های مختلف و جهت مراسم ها و محیط های مختلف به بازار عرضه می شود و قیمت بسیاری از این کالاها تبدیل به یک کالای لوکس و قیمتی شده است.
