عینک های خلبانی آبی به صورت عمده در سراسر کشور پخش می گردد.
« مرسیر » در مقاله ای در سال 1793 راجع به لورنتی ها مینویسد:
« کوچه پس کوچه های پاریس پر است از عینک های لورنتی ها ، لورنتی های فضولی که به شما خیره شدهاند و تمامی رفتار و حرکات شما را تحت نظر دارند. این کار چنان متداول شده که دیگر زشتی و قبح آن از بین رفته و خانم ها بدون عینک لورنتی به مجالس باله و تئاتر وارد نمی شوند. قدم زدن بدون عینک لورنتی ، برای مردم معنی ندارد. به تازگی عینک لورنتی ها حتی در وسایل دیگر نیز جاسازی میشوند ، بهعنوان مثال در کلاه ، بادبزن ، عصا و یا هر وسیله مد دیگر ».
آنچه مسلم است عینک لورنتی ها نگاه های کنجکاو و جستجو گر خانم ها را تا حدی ارضا میکرد و اگر خانمی میخواست، کارهای خانم همسایهاش را زیر نظر داشته باشد، با عینک لورنتی های معمولی این کار چندان راحت نبود.
