عینک های سه بعدی آناگلیف به صورت عمده در سراسر کشور پخش می گردد.
محبوبیت عینک های تک چشمی حدود سال های 1830 کمکم در انگلیس رو به افول گذاشت به طوری که « چارلز دیکنز » داستان نویس مشهور انگلیس در یکی از داستان هایش با نام « دوریت کوچولو » به تمسخر عینک های تک چشمی پرداخته.
البته این ریشخند و استهزا دوام چندانی نیاورد و در اواخر قرن نوزدهم عینک های تک چشمی در انگلیس و آلمان محبوبیت از دست رفته خود را بازیافتند و مجدداً مورد توجه طبقه مرفه جامعه قرار گرفت.
عینک های تک چشمی به ویژه پس از جنگ جهانی اول در آمریکا بیش از پیش بی اعتبار شد.
مخلص کلام اینکه پس از جنگ جهانی اول عینک های تک چشمی ، این نماد خانواده های مرفه کمکم به دست فراموشی سپرده شد. با این حال پس از اینکه اوضاع تا حدی آرام شد عینک های تک چشمی مجدداً رواج یافت و فقط پس از جنگ جهانی دوم بود که کاملاً از صحنه ناپدید گشت. در حال حاضر تنها در کاریکاتور ها و یا در کارتون ها می توان شخصیتی را با عینک تک چشمی مشاهده کرد.
