کفش طبی بهتر است استاندارد باشد تا در تعداد عمده تولید شود و در اختیار مصرف کنندگانی که همواره در پی یافتن این نوع کفش های استاندارد هستند قرار بگیرد. کفش طبی دارای ویژگی هایی منحصر به فرد در تولید است که باید حتما و بالاجبار رعایت شود.
بسیاری از افرادی که به نوعی مشکلاتی در پای خود دارند، به دنبال کفش های طبی هستند. بعضی ها هم هستند که هیچ ناراحتی در پای خود ندارند، ولی می خواهند کفش مناسبی داشته باشند تا در آینده مشکلی در پای خود نداشته باشند. لذا در انتخاب کفش طبی باید دقت لازم را داشته باشید تا از حفظ سلامت پاهایتان مطمئن شوید. کفش طبی استاندارد به طور عمده باید دارای این مشخصه ها باشد.
کفش طبی:
کف کفش طبی باید از استحکام کافی برخوردار باشد. کفش طبی استاندارد و مناسب باید کاملا اندازه پا باشد، نه تنگ و نه گشاد باشد. اگر کفش بیش از حد تنگ باشد، خونرسانی در ناحیه پا دچار مشکل خواهد شد. ایجادفشار و زخم هم می‌تواند از دیگر عوارض پوشیدن کفش‌های طبی یا غیرطبی تنگ باشد. قسمت جلوی کفش طبی استاندارد و مناسب به طور عمده باید فضای مناسب برای انگشتان پا داشته باشد، یعنی انگشتان پا باید در فضایی قرار بگیرند که نه آنقدر تنگ باشد که روی هم فشرده شوند و نه آنقدر فضای قرار گرفتنشان در پنجه کفش گشاد باشد که محافظت خوبی از پاها انجام نشود. رویه کفش طبی استاندارد باید انعطاف‌پذیر باشد و تا حد امکان از جنس چرم باشد تا بتواند سرما و گرما را به خوبی به پا منتقل کند.
a
